5. Interview met Ilse van HSP Vlaanderen

(Ge vindt Rebels Nederlands op SpotifyGoogleApple of uw favoriete podcast platform.
Nog nooit een podcast geluisterd? 
Ga dan hier eens kijken hoe het moet!)

Dag lieve luisteraars,

Op deze grijze herfstdag nodig ik jullie uit om naar een interview te luisteren met een wel heel positief en zonnig persoon. We zijn nog steeds in het thema van hoogsensitiviteit. In de vorige afleveringen vertelde ik over mijn eigen ervaring en daarna deelde ik een speciale meditatie, dus als ge dat gemist hebt, ga zeker ook eens luisteren.

Maar vandaag spreek ik met Ilse Van den Daele. Ilse is de oprichter en voorzitter van HSP Vlaanderen, een organisatie die al 17 jaar informeert, sensibiliseert en verbindt en in Vlaanderen pionier was voor het begrip HSP. Wat dat allemaal betekent, ga ik haar dus vragen! Ilse schreef ook enkele boeken over hoogsensitiviteit en is dus een echte ervaringsexperte. Als ge uzelf herkent in hoogsensitiviteit, of als ge er gewoon meer over wil weten, luister dan zeker mee.

Welkom Ilse, bij Rebels Nederlands! Dankjewel om er te zijn. Ik ben heel dankbaar om u hier te ontvangen en mijn eerste vraag is eigenlijk, die stel ik aan iedereen die hier komt praten: waar zijt gij deze week, of deze maand, of in uw leven gewoon, dankbaar voor?

Goh, Ik ben dankbaar voor elke dag dat ik hier ben, voor kleine dingen zoals mijn puppy die nog veel moet leren, mijn goede vriendin, voor de zon, voor de schoonheid van de natuur, voor warme dekentjes, maar ook voor lekker eten en zoveel meer.

Amai, da’s heel veel.

Ja, we proberen zoveel mogelijk positiviteit in’t leven te brengen hè.

Jaja, dat hoor ik, geweldig. Oké, super, da’s een goeie start. Ja Ilse, ik heb je uitgenodigd omdat ik mijn podcast zelf al heb gesproken over het thema HSP of hooggevoeligheid, hoogsensitiviteit, maar ik praat over mijn ervaring. Maar natuurlijk, mijn ervaring is maar één in de zovelen en daarom dat ik u heb uitgenodigd om daar misschien nog wat dieper op in te gaan, op het globale plaatje. En de eerste vraag die ik u daarover wou stellen, want ja, er is nu een organisatie die heet “HSP Vlaanderen”: vanuit welke insteek en of vanuit welke nood is die ontstaan en wat doen jullie daar zoal?

Ja dat is dan veel omvattende vraag zal ik maar zeggen. Ik ben 17 jaar geleden zelf gestart met HSP Vlaanderen Ik was eigenlijk destijds een echte pionier, alhoewel dat ik dat toen niet echt doorhad. Ja, in 1999 is bij mij chronisch vermoeidheidssyndroom vastgesteld. En ja, goh, ik was zo op zoek naar het hoe en waarom, want ik was altijd een heel gedreven persoon in’t leven en ik snapte niet waarom het licht ineens was uitgegaan. En dan ben ik eigenlijk, ja, is gaan praten met een bevriend therapeut en die zei tegen mij “ja Ilse, maar jij bent eigenlijk ook nogal gevoelig”
Ja, die gevoeligheid. Ik ben dat gaan opzoeken natuurlijk, en toen was zo nog de beginperiode van Google en ben ik Google eens gaan raadplegen, zowel in het Nederlands, Frans als Engels en op die manier kwam ik bij het boek van Elaine Aron terecht rond hoogsensitiviteit en voor mij was dat een echte eyeopener want ook al had ik CVS, kon ik op dat moment niets meer, mijn zelfvertrouwen was echt beneden nul, ineens was er daar boek en dat boek ging over mij, stel je voor. Dus ja, dat was alsof de puzzelstukjes van mijn leven in elkaar vielen. Vandaar dat we ook het puzzelstuk gebruiken binnen HSP Vlaanderen als logo, omdat we dat van veel mensen ook horen. En ik had zoiets, in begin had ik nog niet door dat hoogsensitiviteit eigenlijk een link kon hebben met CVS, fibromyalgie, depressie, burn out, … Maar na een tijdje bleek dat wel heel erg feit te zijn. Veel mensen die mij belden toen, laat ons zeggen bijna 70% kwam voor de dag met ‘t feit dat zij aan die van die stressgerelateerde aandoeningen leden. Dus eigenlijk was de link vrij snel gelegd. Niet dat elke hoogsensitieve persoon stressgerelateerde aandoeningen opdoet natuurlijk, ho, gelukkig maar, natuurlijk. Maar ja, het is wel een risicofactor. Het is wel iets dat je in het oog moeten houden. Het is wel iets waar je ’n beetje moet bij stilstaan.

Dus ja, ‘t is eigenlijk een beetje vertrokken en begonnen vanuit mijn eigen ervaringen vanuit mijn eigen ervaring ook met het feit dat hoogsensitiviteit en dat boek van Elaine Aron zo veel voor mij had betekend, zelfs meer dan een pak therapieën die ik voordien doorworsteld heb, dus had ik zoiets van “Ja ik wil dit delen met de wereld. Ik wil ik wil hier iets mee doen” En zo zijn we stilaan met kleine projectjes begonnen. We zijn redelijk organisch begonnen met een aantal activiteiten zoals het HSP praatcafé, nu loopt dat in 8 steden in Vlaanderen. We hebben ook kinderen- en jongerenkampen. We hebben lezingen, webinars, cursussen ook, die dieper eigenlijk dan ingaan op een aantal zaken. En ook webinars over hoogsensitieve volwassenen, maar ook, ja over kinderen. Want het is heel erg belangrijk, hoe vroeger het ontdekt ook bij kinderen, hoe makkelijker dat die kinderen zelf zich daarin gaan ontwikkelen en daar beter mee gaan kunnen

Ja, want als ik efkes mag onderbreken: je zegt, in 1999 was dan de CVS vastgesteld. Ik kan mij inbeelden dat er op die moment eigenlijk nog heel weinig informatie was over hoogsensitiviteit.

Niets. Ik ben zelf eigenlijk daarrond begonnen of daarmee begonnen rond 2004 en daar was inderdaad, ja, in Nederland bestond er iets, maar ook niet echt veel. In Vlaanderen bestond er eigenlijk quasi niks. Dus ja, ‘t was ook niet zo makkelijk om daar iets mee te doen, maar ik had zoiets “Ja ik wil daar een website rond opzetten en met behulp van vrienden enzo die technische kant van de zaken op zich namen en eigenlijk tegelijkertijd de lancering van een artikel in Libelle, zijn we kunnen starten met die bekendmaking daarrond. En zo is er heel veel gegroeid.

Het eerste doel van van de organisatie was dus eigenlijk om mensen daarover te informeren, zodat ze zich konden herkennen in wat het eigenlijk was.

Hoogsensitiviteit eigenlijk bekend te maken en ik denk ook wel dat we in die eerste doelstellingen geslaagd zijn: er zijn, allee ge vindt nu heel wat informatie over hoogsensitiviteit, soms niet altijd de meest, hoe moet ik zeggen, onderbouwde, maar bon, da’s dan een neveneffect waarschijnlijk. Maar ja, in die eerste doelstellingen zijn we inderdaad wel geslaagd, da’s fijn, maar dan moet ge natuurlijk met uw organisatie nieuwe doelstellingen zetten hé!

Dus de doelstelling van het informeren was dan al, dat was succesvol. En hoe ging dat dan verder, wat kwam er nog bij kijken?

Wel ja, wij hebben stilletjes aan de activiteiten, ja, meer, hoe moet ik dat zeggen, in vorm gegoten, dus dat was allemaal organisch gegroeid. Maar onze activiteiten zijn er ook op afgestemd dat ze een stukje bijdrage aan zelfinzicht en persoonlijke groei, want zolang je geen zelfinzicht hebt, ga je eisen aan jezelf stellen die vaak te veel energie van jou vragen. Zo zijn er, allee, ja onze verschillende activiteiten dragen ertoe bij om telkens een stapje te zetten in de goede richting.

En wil je daar misschien eens iets meer over vertellen, want ik hoor een praatcafé, ik hoor kampen, webinars… Ja! Misschien: wat is het verschil tussen de verschillende activiteiten en wat is het doel daarvan. Bijvoorbeeld: een praatcafé is niet hetzelfde als een webinar.

Dus een webinar is in de eerste plaats, onze twee webinars over volwassenen en eentje over kinderen is eigenlijk voor beginners.. Dus mensen die er nog niet zo heel veel van weten die kunnen terecht bij die webinars. De webinars zijn een mooie introductie op het thema en maken nogal heel wat duidelijk ook hoe een en ander te werk gaat in de hersenen bij hoogsensitieve mensen, want dat is toch iets anders als bij niet-hoogsensitieven. En ja daarvan vertrekt ook zoveel, het feit dat de hersenen anders in elkaar zitten. Ja dus in die webinars wordt daar heel veel duidelijk gemaakt en dan hebben we onze HSP praatcafés. Ja da’s een hele andere formule. Daar brengen we mensen regionaal bij elkaar. Die gaan in 8 verschillende steden door en zullen vanaf 15 november terug van start gaan (met Corona natuurlijk) Maar daar komen mensen bij elkaar om ervaringen en tips uit te wisselen en ze worden daar begeleid door moderatoren zodanig dat het gesprek in goede banen wordt geleid. (OK) En de kinder- en jongerenkampen, dat is eigenlijk een formule waar we ook al 17 jaar aan werken. En ja da’s eigenlijk fantastisch om die kinderen zo te zien groeien, ouders te zien wenen als ze de kinderen terug komen halen, omdat ze hun kind het laatste jaar zo gelukkig niet meer hebben gezien. Ja meer moet ik dan niet meer vertellen hé.

Ik word er zelf gelukkig van als ik het hoor, want ik denk “waw, als ik het als kind geweten had, wat hoogsensitiviteit was, dan denk ik dat er voor mij ook veel vraagtekens en twijfels enzo waren weggehaald, want ik heb mij ook altijd afgevraagd, “waarom ben ik zo” En dat is misschien een vraag die mij opeens te binnen viel (schoot) want je zegt “de hersenen werken anders”, kan je daar misschien iets meer over vertellen, want ik weet dat dat misschien het moeilijkste deel is aan hoogsensitiviteit uitleggen.

Ja, wel in de webinar wordt dat allemaal mooi met de nodige tekeningen uitgelegd natuurlijk, maar het komt erop neer dat hoogsensitieve mensen geen filter of een minder zware filter hebben relevante informatie van niet-relevante informatie te onderscheiden. Dus in plaats van dat ze kunnen zeggen van “da’s belangrijk, da’s nie belangrijk, da’s belangrijk, da’s niet belangrijk” Nee dat komt allemaal tegelijk eigenlijk binnen. En ja, dat maakt ook dat je veel meer prikkels en indrukken binnen krijgt dan een niet-hoogsensitief persoon en die moeten ook allemaal op een of andere manier verwerkt worden. Daar komt nog bij dat het hoofdkenmerk van hoogsensitiviteit is diepgaande verwerking van informatie. Dus 1) we hebben al veel meer informatie dat binnenkomt en 2) we gaan die ook nog eens dieper gaan verwerken, dus we hebben daar meer tijd voor nodig, dus je ziet: dat is al een groot verschil met niet-hoogsensitieve personen.

Ja ja, en ik vermoed dat het ook daardoor is dat een hoogsensitieve persoon misschien gevoeliger is dan voor stressgerelateerde klachten.

Wel, het is zo, dat heeft eigenlijk te maken met verschillende domeinen in de hersenen, dus al die informatie komt rechtstreeks binnen in het emotionele brein. Daar waar het bij anderen gefilterd wordt en het emotionele brein op een bepaald moment gaat gewoon uit zijn dak omdat het te veel is. En op het ogenblik dat uw emotionele brein uit z’n dak gaat, ja, dat heeft uw hersenstam en uw centraal zenuwstelsel staat daarmee in verbinding. Op die manier krijgt ge extra stress op alles wat te maken heeft met u uw zenuwstelsel. Maar da’s alles: alles in uw lichaam. Vandaar dat mensen ook vaak stressgerelateerde klachten ontwikkelen, maar ook onverklaarbare medische klachten, dus die eigenlijk niet te verklaren zijn, maar die vanuit de overprikkeling in de hersenen zich ontwikkelen.

Ja ja, dat heb ik eigenlijk zelf in mijn podcast ook gezegd dat ik dan van mezelf maar vond dat ik te gevoelig was en dat ik de hele tijd zoiets had van “oh andere mensen hebben dat niet en oh, ik ben toch zwakker als de rest” ofzo. Is dat iets wat dat de meeste mensen ook ervaren als ze hooggevoelig zijn?

Ja ik denk het wel hé. Heel wat mensen ervaren hoogsensitiviteit als iets negatiefs, we gedragen ons anders dan anderen, we voelen ons anders dan anderen en dan maakt ons onzeker, hè. We spiegelen ons ook aan anderen waardoor je net die extra gevoeligheid en zwakte ervaart. Zoals ik daarnet al zei, ons brein zit anders in elkaar waardoor we een gevoeliger zenuwstelsel hebben. Dat is nu eenmaal zo, wij overdrijven dus niet, hetgeen dat we dus vaak te horen krijgen, maar wij ervaren die dingen wel degelijk. We hebben ook een eigen informatieverwerkingssysteem vanuit het feit dat die hersenen anders werken en vandaar ook een andere logica. En dan zien we dat er dikwijls communicatieproblemen optreden en dat ligt niet alleen aan ons, dat werkt in twee richtingen, maar wij zijn anders bedraad dan niet-hoogsensitieven, wij hebben een andere denkwijze. En een andere denkwijze of een andere logica zou er toch mogen zijn? Ik vind het heel belangrijk dat we gewoon openstaan voor het feit dat een ander anders is en denkt, en daar is nog wat werk aan in deze maatschappij.

Ja, we blijven natuurlijk als hooggevoelige of hoogsensitieve blijven we een beetje de minderheid want is 1 of 5 denk ik, die hoogsensitief is en dan is dat altijd… Ja, dan is dat anders als de standaard (ja, inderdaad) en dat is moeilijk. En is dat ook de reden waarom dat het zo belangrijk is om zo soortgelijken te vinden hé, zoals in en praatcafé samenkomen?

Ja, zeker hé. Soms voelen ze zich zelfs abnormaal terwijl dat helemaal niet zo is. Ik heb dat zelf ook ervaren als puber, als tiener, op den duur ga je u abnormaal gaan voelen. Maar als ge vaststelt dat er nog heel wat mensen zijn die hoogsensitief zijn en dat er een wederzijds begrip is, onderling, dan valt er dikwijls een hele last van hun schouders. Iedereen hoort graag ergens bij, dat maakt een heel groot verschil in uw zelfvertrouwen en vandaar dat het ook zo belangrijk is inderdaad dat je soortgelijken kan samenbrengen en dat je dat kan ervaren dat je daar niet alleen mee staat.

Ja, ik vind dat heel mooi dat dat bestaat en ik wou dat ik het ook eerder had gevonden natuurlijk, want ondertussen ben ik al op een punt van “ik begrijp het nu bij mezelf” en ik laat me… Toevallig zijn de meeste van mijn vrienden ook hoogsensitief, niet toevallig denk ik, ge vindt elkaar dan wel zo, maar dat was vroeger helemaal niet zo. Toen ik het voor mezelf nog niet zo goed wist. De vraag dat ik hier had staan over het dat er veel nadelen zijn hé: ik kan zelf heel veel nadelen bedenken aan mijn hooggevoeligheid. Dat ik meer slaap nodig heb, dat ik snel overprikkeld ben, dat ik altijd moet vragen aan mensen van “oh, kunt ge een beetje minder lawaai maken… Ik voel me altijd een beetje “de seut” om het zo te zeggen, maar bij u op de website staat er, van ja dat is eigenlijk een talent, hoogsensitief zijn, kunt ge daar eens iets meer over vertellen?

Wel, hoogsensitieve mensen hebben veel empathie hé. Ze kunnen zich heel goed inleven in andere mensen. Da’s een heel erg mooie deugd, maar het gaat eigenlijk niet om hét talent van de HSP. We zijn misschien HSP maar we zijn ook nog zoveel andere dingen. Hoogsensitieve mensen zijn vaak erg creatief en kunnen daar fantastisch in ontplooien. Soms zijn we wel de voeling met die creativiteit kwijtgeraakt in onze jeugd en goh ja, ouders die zeggen van ja, tokkelt niet op die, allee, of dat heeft niet veel zin om op die gitaar te blijven tokkelen, want daar gaat ge toch uw boterham niet mee verdienen ofzo. Dus ja, je moet niet teveel naar anderen luisteren en kijken hé. Het is heel belangrijk om je eigen weg te proberen vinden met jouw talenten en daarom is’t belangrijk dat je terug op zoek gaat naar jouw talenten, dat je die vindt, dat je die kan ontplooien en dat ga je veel gelukkiger maken. Want dan leef je niet meer naar de verwachtingen van anderen, maar naar wie jij werkelijk bent, dan sta je authentiek in het leven, dan zal je ook makkelijker HSP’s in je vriendenkring aantrekken. Daar ben jij dus al goed mee bezig (hmm) en het is ook belangrijk om te focussen op echt leven met de focus op jouw talenten, want dan maakt het grote verschil. We willen tegemoetkomen naar de eisen van anderen en de eisen van de maatschappij en uiteindelijk maakt ons dat ongelukkig. En wat mij gigantisch veel geholpen heeft is eigenlijk, ja, zo’n beetje de invalshoek van de positieve psychologie te proberen.

Oké, dat zijn een aantal zaken die die minder plezant zijn of minder goed gaan, maar je begon ook je uiteenzetting of dit gesprek met “waar ben je dankbaar voor?” En ik denk dat dat, die positiviteit en kijken naar de dingen die goed zitten en die goed lopen en die je leuk vindt, dat dat heel belangrijk is.

Eigenlijk hoor ik u zeggen: als we zo kijken naar de buitenwereld, dan maken we onszelf ongelukkig, want ja, dan is er veel vergelijking met anderen, maar eigenlijk is er ook heel veel in ons wat zo rijk is en zijn zo mooi is en dat komt alleen maar naar buiten als we daar kunnen accepteren.

Er bestaat in het Engelse uitdrukking “to keep up with the Jones” en dat zijn dan zogezegd uw buren, dus als uw buren dit of dat gekocht hebben, dan moet gij dat eigenlijk ook hebben. En als uw buren dit of dat doen, dan moet jij dat ook allemaal maar kunnen of of doen, maar eigenlijk is dat een heel verkeerde instelling en dat als hoogsensitieve is eigenlijk het belangrijkste dat je daar eerst vanaf geraakt. Je weet nooit wat er achter andere mensen hun voordeur zich afspeelt. En ja het belangrijkste is dat jij in evenwicht bent in je leven, zonder daarbij te kijken wat anderen eigenlijk doen.

Ja ja, ik hoor het en tegelijkertijd denk ik ook, ik denk dat dat misschien ook een beetje de valkuil is van de hoogsensitieve, omdat we het ook zo goed kunnen aanvoelen wat dat er rondom ons speelt, dan is het ook makkelijker om ons daarmee te gaan vergelijken.

En dan moeten we grenzen stellen hé. Niet alleen grenzen stellen aan anderen, maar ook aan onszelf. (Ja). Daar wordt vaak aan voorbij gegaan. 

Da’s misschien een hele goede om ook nog eens een beetje dieper op in te gaan. Hoe kunnen we dan beter die grenzen aan onszelf stellen, wat houdt dat in?

Wel, alles begint met dat zelfinzicht, want ik eerder al zei. Je moet jezelf leren kennen. Wat doe je graag, wat doe je niet graag, wat heb je graag, wat heb je niet graag? Als je dat een beetje in kaart kan brengen voor jezelf, kan je ook makkelijker determineren welke dingen voor jou op termijn storend gaan werken of niet en kan je ook makkelijker keuzes maken daarin. Natuurlijk, hoogsensitieve mensen hebben het niet makkelijk met keuzes.

Ja, ik herken mij daarin, dat ik het als hoogsensitieve ook heel moeilijk heb met keuzes te maken en dat ik ook altijd dat gevoel heb van “Ah ik moet me misschien meer naar de buitenwereld richten terwijl ik dat ook niet wil, maar de grote vraag die ik altijd heb over HSP is: “klopt dat, dat de meeste hooggevoeligen eigenlijk introverten zijn of zijn er ook mensen die hooggevoelig zijn en tegelijkertijd extravert?

70% van de HSP’s zijn introvert, dus het overgrote deel is introvert en 30% is extravert. Een probleem is eigenlijk een beetje dat daar nog veel misverstanden rond bestaan want men denkt soms van “Ahja maar ik ben niet introvert, dus ik ben ook geen HSP, maar dat heeft eigenlijk, allee, dat staat los van mekaar. Het enige is, ik denk dat extraverte mensen iets makkelijker naar buiten kunnen komen, makkelijker iets over hun problemen en uitdagingen zullen delen met vrienden. Dus ik ja, ik denk dat die toch nog iets anders in het leven staan en dat introverten vaak veel sneller op zichzelf en veel meer op zichzelf geworpen worden. Maar als er 1 ding is dat ik zeker wil meegeven: als er iets is ja, zoek begeleiding, zoek hulp, want velen denken van “ik zal het op mijn eentje wel klaren”, maar je hoeft het echt niet alleen te doen en daar kan met begeleiding en met hulp al veel mee doen.

Want als ik het goed begrepen zijn jullie ook doorverwijzers naar de therapeuten die gespecialiseerd zijn in hoogsensitiviteit, hé?

Absoluut, en wij hanteren daar ook wel een kwaliteitsstandaard omdat ons ervaring is dat al  heel veel hoogsensitieve mensen bij hulpverleners ook, ja, tegen onbegrip gebotst zijn. Hulpverleners die eigenlijk niet hoogsensitief zijn die kunnen daar natuurlijk mits de nodige opleidingen wel in groeien, maar als je bij een hoogsensitief hulpverlener gaat, dan denk je dat als 40 sessies uitspaart ofzoiets, omdat die zich beter kunnen inleven waar dat jij mee worstelt. En die kwaliteitsvolle hulpverlening is voor ons gigantisch belangrijk: het is niet de bedoeling als mensen via ons nog bij hulpverleners komen, dat ze ja, nog drie vier anderen moeten gaan bezoeken. ‘t Is natuurlijk ook wel zo dat er een klik moet zijn met de hulpverlener. Als die er niet is, dan kan je ook weinig met therapie bereiken.

Ja ja, natuurlijk. Nu, misschien is een ander cliché dat wij als hoogsensitieven allemaal therapie nodig hebben…

Ik zou niet zeggen nodig hebben, want er is ook een deel van de hoogsensitieven die eigenlijk geen last hebben van hun hoogsensitiviteit, en dat zijn dan deze die eigenlijk in – hoe moet ik het zeggen – in hun jeugd opgegroeid zijn met heel veel steun van de ouders, heel veel vrijheid om hun eigen ding te doen, dus het is niet zo dat iedereen daar perse last van heeft. Dat wil ik toch eventjes duidelijk stellen.

Ja ja, want ik heb dat ook heel lang zo’n soort van idee gehad van ja, het moet wel dat je dan problemen hebt, want de maatschappij die zo snel gaat en alle maar natuurlijk zoals je zegt ja, de jeugd is eigenlijk alles hé. Als ik het verhaal hoor van een vriendin die haar moeder vond dat van in het begin als zij jong was al super dat ze zo gevoelig was, en dat is een talent en… Die moet ik die ook aan om om te gaan kijken, van “ja, wat vindt ge leuk om te doen”. Ja die is daarmee opgegroeid, wetende, allee, in haar idee en zo zou het overal moeten zijn van “ja, dat is eigenlijk een talent, het feit dat ik gevoelig ben” en en en ja…

Als je dat begrip en die vrijheid kunt meegeven aan uw kinderen, ja, dat maakt ook het grote verschil. En hoe meer dat we ons daarvan bewust zijn en dat ouders zich ervan bewust zijn, hoe veerkrachtigere kinderen we gaan voortbrengen. Ja, dat is natuurlijk helemaal niet makkelijk in onze maatschappij. Ja dat is ook zo. We leven echt niet in een makkelijke maatschappij daarvoor. Er zijn nog een aantal factoren, maar dat zou mij misschien te ver leiden, maar die maken dat het de dag van vandaag ook wel veel moeilijker is om identiteitsgewijs met jezelf om te gaan, maar ik ben ervan overtuigd… Ik ben ervan overtuigd dat met de nodige begeleiding met de nodige (allee, als je die nodig hebt) met de nodige positiviteit en en ja, probeer het toch wel met een paar goede vrienden of zelfs maar eentje, dat ge zegt van “OK daar kan ik bij terecht” ja dat is gigantisch veel waard hé.

Had jij toen je ‘t ontdekte van jezelf, “ik ben eigenlijk hooggevoelig”, waren er toen al mensen in jouw omgeving die de ook waren zonder dat jullie dat dan van elkaar wisten?

Wel, blijkt zoveel jaar na het afstuderen van het middelbaar zijn we zo nog met een groepje van vier, die uiteindelijk alle vier hoogsensitief blijken te zijn en die toch wel een klik hadden in het middelbaar ook dus… Ja dat trekt elkaar toch wel aan, denk ik. Ja, want we zijn nu hoeveel jaar later, bon, ik spreek van 89 of 91 ik weet al zo juist niet meer, dus we zijn toch wel al enige tijd later en toch is die klik daar nog steeds.

Ja, iets wat hoogsensitiviteit ook zo positief maakt in mijn ogen, dat ge echt, ja, zo diepere verbinding kunt hebben met andere mensen vind ik.

Dat is ook iets wat we nodig hebben en dat is niet altijd makkelijk. Dat is niet altijd makkelijk op de werkvloer, da’s niet altijd makkelijk in relaties. Vandaar dat het ook wel belangrijk is om u met een paar hoogsensitieve mensen te omringen, dat je toch wel – dat hoeft daarom niet met heel de wereld te zijn – maar dat je toch wel een aantal mensen hebt waar dat je die handvaten, waar dat je… Dat begrip. Alleen al dat begrip is zo belangrijk. (Ja, dat herken ik ook) Ik heb gemerkt, ik heb een tijdje gesprekken gedaan als ervaringsdeskundige dus niet als therapeut, want ik ben geen therapeut of psycholoog, maar als ervaringsdeskundige en wat mij opviel was in de eerste plaats hoeveel het begrip een verschil maakt voor de mensen. Het moest dan nog niet eens iets teweeg brengen of wat dan ook, maar gewoon begrijpen waarover ze het hebben. Dat was gigantisch.

Ja, dat herken ik, want mijn ex-vriend die was zelf niet hooggevoelig, maar die wist dat dan omdat ik het een paar keer had, ja ook omdat er al dingen gebeurd waren, dat hij zag hoe ik reageerde. En op momenten dat ik het er zelfs moeilijk mee had, dan herinnerde die mij er soms aan van “jamaar uw hersenen werken anders, hé, dus het is oké, hé” en het feit dat die mij daaraan kon herinneren, da was zo van “ja, ja, dank u”. (Geweldig) Da’s ook het makkelijkste hé, om dat te vergeten, voor mij is dit, werkt dit anders.
Ja, ik zou alleen misschien de vraag willen stellen over de HSS, wat dat is, als we het hebben over hooggevoeligheid denken we meestal ook vaak aan heel rustige mensen, da’s ook een overgeneralisatie hé. Maar ik herken me ook wel heel hard in HSS. Kan jij dat eens een beetje uitleggen wat dat dat is?

Goh ja, een HSS is iemand, een high sensation seeker, en dat kan ook samengaan met HSP, hoe vreemd dat ook mag klinken, want een high sensation seeker gaat net op zoek naar bepaalde uitdagingen, naar avontuurlijke zaken… Dat wilt daarom niet altijd zeggen dat je gaat bungee springen of parachutespringen of wat dan ook, maar het kan bijvoorbeeld zijn dat je een patroon in je leven herkent van “tiens, ik verhuis liefst elk jaar of ik wissel om het anderhalf jaar van partner”, dat je merkt van “da’s een patroon in mijn leven”.  HSS of high sensation seekers die, die worden snel verveeld of die voelen zich sneller verveeld in bepaalde situaties. Voor mezelf heb ik dat pas ontdekt nadat ik lang geleden een sollicitatie gesprek had gehad en die man die nam mijn cv en die zei van “Ja, na drie jaar ben je daar weggegaan en na drie jaar ben je daar weggegaan. Wat ga je doen als die 3 jaar bij ons werkt?” En ik stond beetje mijn mond vol tanden. Want blijkbaar was ik het, had ik het na 3 jaar wel eigenlijk gezien en hield ik het voor bekeken. Maar ja, dan merk je inderdaad dat je daar ergens mee moet rekening houden dat je na zoveel tijd wel uitgekeken bent op bepaalde dingen en dan moet je voor jezelf wel de keuze maken van “OK, kies ik hiervoor of kies ik hier niet voor”. Dat heb ik zelf ook moeten doen met met de vereniging HSP Vlaanderen, op een bepaald moment zo van “ja, wat als ik het beu word?” Maar bon, er zijn zoveel verschillende facetten binnen de vereniging, veel te veel, ik kan altijd wel mijn ei ergens in kwijt (kan), dus het is ook wel vrij moeilijk voor HSP’s omdat dat een beetje tegenwerkt met het feit dat ze moeilijkheden hebben met zich aan te passen aan nieuwe situaties, nieuwe omstandigheden, nieuwe omgevingen. En ja dat botst natuurlijk hé: een HSS staat als het ware met één voet op de gaspedaal en één voet op de rem, alleen, ze beseffen nog niet dat ze een rem hebben, of die is al lang uit de bocht en hebben ze al lang problemen met eventueel hun gezondheid, ja omdat ze die rem nog niet gevonden hebben. Dus ‘t is heel belangrijk dat je daar ergens een evenwicht in vindt, maar dat vraagt nog wel wat extra uitdaging.

Ja en dan herken ik het ook, wat je zegt, zelfinzicht is belangrijk, want bij mij is dat ook pas later gekomen dat ik merkte van “ah ik ben niet alleen hooggevoelig, maar ik heb ook die high sensation “drang” en dat, om dat te kunnen combineren, want dat zijn zo twee uitersten, dan moet je jezelf wel goed kennen en voelen van “ahja, nu heb ik momenten van rust nodig, en nu voel ik weer van “ah, ik wil wel weer geprikkeld worden”

En inplannen, die momenten van rust inplannen. Je kan eens uit je dak gaan en je kan eens alles laten ontsporen, maar als je merkt dat je in zo’n periode zit probeer dan al in uw agenda momenten te vinden van rust, want dat je terug kan opladen. (Jaja, absoluut) Want als je dan natuurlijk full speed ahead blijft gaan, dan is het niet moeilijk dat je crasht. (Nee klopt.)

Ja, en ik denk ook wel dat dat het belangrijkste is bij alles wat met hooggevoeligheid te maken heeft. Je hebt het ook een paar keer gezegd die zelfkennis en goed weten van “wat heb ik nodig”, want we zijn niet allemaal hetzelfde, het is niet gewoon: “oh, we kunnen allemaal, ja we hebben allemaal veel prikkels en andere informatieverwerking”. OK, maar eigenlijk is het belangrijkste, we zijn allemaal toch anders en (absoluut) we moeten goed weten: wat hebben we nodig.

Ja we zijn allemaal uniek, zelfs al zijn we hoogsensitief, dan nog zijn we uniek.

Ja, heel mooi. Ik heb het gevoel dat ik zo alle vragen die ik moest stellen, gesteld heb. Ik weet niet of je nog iets anders wilt vertellen of delen, dat je zegt “daar wou ik het nog over hebben”.

Als ik iets kan meegeven is het toch, van, als je het moeilijk hebt en je ziet het even niet zitten: enerzijds dat is niet zo erg. Ik bedoel, dat kan gerust en neem daar eventjes de tijd voor. Maar anderzijds, probeer dan ook op een bepaald moment te gaan focussen op positieve dingen en uw focus te verleggen. Ik denk dat de focus verleggen… Ja, hoe kan ik dat goed uitleggen? Uw focus echt verleggen naar een andere situatie. Bijvoorbeeld je zit in de zetel en pff, het gaat niet goed of… OK, probeer dan eens te bellen met een vriendin of ga eens naar een andere ruimte of… Maar verleg je focus. Dat hoeft niet altijd direct te zijn, hè? Als je je niet goed voelt, mag dat er ook even zijn, gewoon, maar die focus is zo belangrijk en dan voornamelijk toch wel naar wat positiviteit toe. Echt positieve psychologie is echt wel iets om u in te verdiepen, maar je hoeft je niet… Het gaat er gewoon over dat je je focust op positiviteit en ik denk dat we daar al heel wat mee vooruit komen.

Ja en ik vermoed dat tijdens de praatcafés, dat dat ook aan bod komt, die positieve manieren om ermee te gaan.

We proberen dat we proberen dat te doen, ja. Onze moderatoren proberen dat natuurlijk ook te doen. Dat is ook wel een uitdaging omdat hoogsensitieve mensen,  ja, (hoeft) toch ook niet altijd die positiviteit voelen. Dat ze vaak ja, in een negatieve flow zitten, maar ja, we proberen met de vereniging ook via ons magazine “De Cocon” er ook alles aan te doen om die positiviteit naar boven te halen.

Ja ja, voor mij in elk geval als ik de website bekeek, en daarom heb ik u ook uitgenodigd om erover te praten, kreeg ik onmiddellijk zo’n warm en trots gevoel dat ik hoogsensitief ben dus.. En ik denk dat dat ook de boodschap was die ik wou meegeven aan iedereen die zou luisteren en zegt “Ja ik herken mij hierin, ook al zijn er bepaalde negatieve kanten aan, dat het wel fijn is om terug het positieve daaruit terug te halen en en om te weten “ik ben niet alleen” en daarom wil ik ook zeker nog eens verwijzen naar de webinars, want als je er nog meer over wilt leren, en nog meer het technische misschien ook, da’s misschien ook goed voor het Nederlands, hé, want mijn luisteraars zijn vooral mensen die nog hun Nederlands aan het verbeteren zijn, dus ik wil zeker iedereen uitnodigen om eens een keer zo’n webinar te gaan meevolgen en hopelijk binnenkort dan ook in de praatcafés terug terecht kunnen.

Ja, dat komt allemaal op de agenda binnenkort.

Super. OK, ja, dankjewel Ilse, voor dit heel interessant gesprek en voor alle tips en het inzicht. Ik ben echt blij dat ik u heb uitgenodigd.

Da’s heel graag gedaan.

Ge hebt het gehoord, lieve luisteraars, bij Ilse en haar team kunt ge dus terecht voor alle informatie over het thema hoogsensitiviteit. Ik ga zelf ook het volgende webinar meevolgen en een abonnement nemen op het magazine De Cocon, want het voelt echt als thuiskomen voor mij, om hierover open te kunnen praten.

Zoals altijd, hebt ge vragen of feedback naar aanleiding van een aflevering, laat me iets weten, ik hoor graag wat ge ervan vond, en of ge er iets aan hebt gehad.

Tot volgende week!

Links:

Het boek van Elaine Aron

De website van HSP Vlaanderen, hun instagram en facebook account.

– – – – – – – – – – – – – – 

Deze transcriptie van de podcast Rebels Nederlands is een cadeauke voor u. Voor de laatste nieuwe afleveringen vindt ge de transcripties in de werkboeken. Dan kunt ge de podcast ook interactief maken! Wilt ge dat eens proberen? Ga dan hier eens kijken.

Leave a Comment

Your email address will not be published.