10. “Drugs”

(Ge vindt Rebels Nederlands op SpotifyGoogleApple of uw favoriete podcast platform.
Nog nooit een podcast geluisterd? 
Ga dan hier eens kijken hoe het moet!)

Joepie, de tiende aflevering van Rebels Nederlands! 

Omdat we aan nummer 10 zitten, heb ik speciaal het meest rebelse thema uitgekozen: drugs. “Druhs” in het West-Vlaams 🙂 Ik heb het opnieuw tussen aanhalingstekens moeten zetten, want het woord heeft een heel negatieve connotatie. De kans is groot dat ge nu denkt aan cocaïne, speed, cannabis… En grappig genoeg heb ik net daar totaal geen ervaring mee, dus dat gaat niet echt aan bod komen.

Voor ik er in vlieg, krijgt ge nog een uitdrukking, of zelfs twee. Allebei verwijzen ze naar de manier waarop ge iets aanpakt, maar het zijn tegenovergestelden. Bijvoorbeeld, als ge op school een taak krijgt, of op uw werk iets moet afmaken, kunt ge ofwel

  • er een lap op geven, dan gaat ge er met uw volle enthousiasme voor, en de taak zal waarschijnlijk goed en op tijd afgewerkt zijn
  • of, de andere optie, ge kunt er met uw klak naar smijten, als ge nie gemotiveerd zijt en eigenlijk totaal geen goesting hebt.

Als ik een podcast-aflevering ga uitwerken, dan geef ik er altijd een lap op, want ik heb daar goesting in. Maar als ge mij vraagt om een grammaticaregel theoretisch uit te leggen, dan ga ik er me mijn klak naar smijten, want da vind ik verschrikkelijk. Ik geloof alleen in functionele grammatica, niet in het uitleggen van de regels. Ma bon, da’s een ander verhaal!

Het woord “klak” is dialect, en da betekent een pet. Dus ge gooit uw pet naar de taken die ge niet graag doet. Het is niet echt logisch ofzo, maar zo gaat dat met uitdrukkingen hé!

Hoe ben ik er nu toe gekomen om een aflevering te maken over drugs? Ik ken al een aantal mensen die me zouden zeggen dat dat heel gevaarlijk is, want “dat is toch illegaal enzo”. Awel, ik speelde al langer met het idee om te praten over de foute stereotiepen die er bestaan over het woord “drugs”.

En toen kwam ik op mijn favoriete streaming website, de vrt.nu, en zag ik een filmpje in de reeks “wat zegt de wetenschap?”. Het was iets heel kort, waar een professor in de criminologie het heeft over het darkweb. Op het darkweb kan je drugs kopen, en ze beschrijft in detail hoe dat werkt, en wat de voordelen – jawel, echt waar – wat de voordelen kunnen zijn. En toen dacht ik, ja OK, ik kan dit thema ook gewoon aansnijden.

Want de juiste “drugs” kunnen heel veel betekenen, en uw leven compleet veranderen. Dat was bij mij ook zo, en daar wil ik vandaag over vertellen.

Het begon allemaal in 2017, in het prachtige land Chili. Het land mocht dan wel prachtig zijn, voor mij was het een beetje een vreemde reis. Eigenlijk zou ik hier mijn trouwfeest herhalen, maar op het moment dat ik er was, had ik de eerste trouw al lang afgezegd. Dus er was helemaal geen trouwfeest meer gepland.

Maar gelukkig, want de persoon met wie ik van plan was mijn leven door te brengen, was allesbehalve iemand met wie ik zou kunnen groeien of zelfs maar de beste versie van mezelf zijn. Ik was bijna meegegaan in een huisje-tuintje-boompje verhaal, omdat ik dacht dat het zo moest, dat dat mijn pad was. En in een moment van helderheid besefte ik dat het niet zou werken.

Voor jullie denken dat ik drugs had genomen en daardoor dus niet getrouwd ben: NEE. Het moment van helderheid had nog helemaal niks te maken met enige vorm van drugs, dus wacht efkes, het komt nog.

Ik was dus in Chili met die vriendinnen, en de vraag die voor mij toen centraal stond was: waarom ben ik zo hard van mijn pad kunnen afwijken? Waarom kon ik niet meer naar mezelf luisteren?

En op dat moment gingen we met ons 3 een aantal dagen op een Hare Krishna boerderij werken, zo vrijwilligerswerk, en we leerden er veel nieuwe mensen kennen. De Hare Krishna’s, voor alle duidelijkheid, die drinken geen alcohol en zijn bij mijn weten ook totaal tegen drugs gekant. Maar er was daar een Nederlandse gast, nen Hollander zoals we in’t Vlaams zeggen, en die kwam juist terug van zijn eerste ervaring met ayahuasca.

De manier waarop die vertelde over de 8-uur durende reis in zichzelf, zijn nieuwe inzichten, de gezonde gloed en die levenslust die rondom hem hing… Ja, dat was exact wat ik toen nodig had. Mijn nieuwe missie was: ayahuasca vinden, dat nemen, en terug weten waar ik met mijn leven naartoe moest.

Uiteindelijk vonden een vriendin en ik twee maanden later – dus dat heeft nog efkes geduurd – een mooie plek in Nederland, waar ook wij konden deelnemen aan een innerlijke reis. 

En wat een ervaring was me dat. De ceremonieleidster vroeg ons om een intentie te zetten, en om de ayahuasca plant te vertellen waarom we hier waren. En ik herinner me dit nog alsof het gisteren was. Ik wilde weten of ik liefde kon voelen. Ik vroeg me af of ik wel wist wat het was om iemand graag te zien, om graag gezien te worden, en vooral om mezelf graag te zien. Ik word er eigenlijk nog altijd een beetje emotioneel van als ik eraan denk, zo kapot en leeg voelde ik me, na een relatie die in de verste verte niks met liefde te maken had.

Nu, voor ik verder ga, wil ik ook uitleggen waarom ik dit verhaal vertel. Ayahuasca was destijds legaal in Nederland, en niet in België, maar vandaag de dag is het in geen van beide landen nog legaal. Dus deze plant, die voor mij echt een medicijn is geweest, wordt hier ook bestempeld als “drugs”. Ik ben niet akkoord met die stempel, en ook voor de andere middelen waarover ik het straks zal hebben, vind ik de benaming misleidend en de stereotypering eigenlijk compleet fout.

Voila, dus terug naar Sietske en vriendin, die samen met 7 andere mensen uit Nederland (du ja, 7 Hollanders) in een ceremoniezaal lag, iedereen haar of zijn eigen matras en een persoonlijk “kotsemmerke”. Ayahuasca is een entheogeen middel, dus het kan u vanalles laten zien met beelden, kleuren en gevoelens, maar het heeft ook een reinigende werking. Uw lichaam kan hevig reageren en dus ook heel hard overgeven. Zo ook bij mij. Ik heb nog nooit in mijn leven zo veel van mijn eigen lichaamssappen gezien. Echt waar.

Maar ge krijgt dus ook de beelden, de kleuren, de zogezegde “hallucinaties” en heel dat verhaal. Niet iedereen heeft dat hé, maar bij mij was dat wel zo. Onze ceremonieleidster, die had hele mooie muziek op de achtergrond gezet, dus terwijl ik daar aan het kijken was naar het schouwspel dat de ayahuasca voor en in mij opvoerde, hoorde ik tegelijkertijd heerlijke klanken, die mij ondersteunden in het proces.

Vergelijk dat nu eens met het idee dat ge krijgt als ge aan drugs denkt: opgefokte macho’s die coke snuiven of speed pakken om de hele nacht te staan feesten. OK sorry, misschien is mijn stereotypering ietske te fel, maar dat is eigenlijk hoe ik als 16-jarige voor het eerst in aanraking kwam met drugs: de vriendengroep van mijn toenmalig lief, die drugs nodig hadden om zich zo hard mogelijk te verdoven tegen de realiteit van hun echte leven. Dat zijn volgens mij ook de meest voorkomende verhalen rond drugs, en hoe het ook nog vaak afgebeeld wordt en hoe we het ons inbeelden.

Ayahuasca neemt ge nie om uzelf te verdoven voor iets, maar om net dieper in uzelf te gaan kijken. En om open te staan, met meer dan alleen uw gedachten, voor de pracht van het leven. OK da klinkt nu wel echt heel melig hé, maar toch is het zo. (Echt waar, echt waar, ik blijf het zeggen!)

Maar het is eigenlijk dankzij die ervaring, dat ik later ook andere middelen ontdekte, die we ook drugs noemen, maar die voor mij dezelfde energie hebben: ze zetten u open om de wereld op een andere, diepere manier te zien. Ik durf zeggen dat het een spirituele ervaring is, gelijkaardig aan wat dat ge kunt bereiken met geconcentreerde meditatie, maar met het verschil dat ge een duwtje in de rug krijgt, en het niet allemaal afhangt van de sterkte van uw karakter. Ik weet dat veel spirituele mensen en mensen die veel mediteren, net totaal niet openstaan voor drugs. En dat begrijp ik ook. ‘t Is een beetje “trishen”, nie waar?

Voor mij persoonlijk doet het me wel deugd om af en toe een beetje LSD, champignonnen of MDMA te nemen. Dat doe ik dan bijna nooit op een plek waar er veel mensen zijn of waar ik me niet veilig voel, maar liefst thuis of in de natuur. Dat helpt me dan om bepaalde patronen te zien, een gevoel te doorvoelen en het weer los te laten, de dingen gewoon beter te begrijpen in een grotere context. Helaas, ik heb geen zotte verhalen, eigenlijk is het allemaal minder spectaculair dan alcohol, als ik er zo over nadenk.

Natuurlijk heb ik ook mensen gekend, en ken ik die misschien nog, die op feestjes cocaïne gebruiken eventueel in combinatie met alcohol. En in Antwerpen hoorde ik heel vaak dat men in het water sporen van de coke kon vinden, omdat het er zo’n populaire drug is. Persoonlijk heb ik dat nooit genomen, of moet ik zeggen gesnoven, omdat ik daarbij toch te veel denk aan de drugsproblematiek in Latijns-Amerika.

Voor zij die ooit Narcos hebben gekeken, moet ik het niet uitleggen: de cocaïne destabiliseert het hele continent. In Colombia en Mexico, toevallig de landen waarmee ik de dichtste band heb, zit de drugsgerelateerde corruptie tot in de kern van de samenleving. De beide landen gaan gebukt onder enorm veel geweld dat het directe gevolg is van de illegale drugssmokkel. Het idee dat ik mijn geld investeer in gewelddadige drugsbendes die niet alleen de reputatie van die landen kapot maken, maar ook effectief het leven van de inwoners serieus verpesten, nee, dat kan ik echt niet over mijn hart krijgen. En trouwens, het idee van coke trekt me ook totaal niet aan. Dat is in mijn ogen wel een typische drug die de wereld niet echt beter maakt, maarja, dat is maar mijn bescheiden mening, natuurlijk!

Tot slot nog efkes kort over de legalisering van drugs: mijn mening is daarover nog niet gefundeerd genoeg, ik heb niet genoeg gelezen of kennis opgedaan over wat voor gevolgen dat zou hebben. Mijn gevoel zegt me dat het totaal geen zin heeft dat drugs illegaal zijn, omdat dat nu net maakt dat er zoveel problemen zijn in corruptiegevoelige landen.

Ik weet toevallig wel dat er in Portugal strikt gezien geen straffen meer staan op het bezit van drugs, maar ge moet nog wel altijd door een administratieve mallemolen als ze u betrappen. En dat weet ik omdat we na een zalig festival in Portugal een extreem goed georganiseerde politiecontrole op de terugweg hadden en onze chauffeurs die hadden een joint op zak. We hebben toen meer dan een uur in het lokale politiebureau doorgebracht, en ook al was de politie niet onvriendelijk, ik was toch nie goegezind dat ik daar een uur zat te wachten voor die ene stomme joint van onze chauffeur. Volgens mij hebben ze die zelfs nog afgepakt ook, schandalig.

Goed, elke aflevering lijkt hier langer en langer te worden, dus hier ga ik het bij laten, ook al zou ik hier nog uren over kunnen doorvertellen, maar da gaan we nie doen.

Ik ga wel nog efkes samenvatten

  • eerst heb ik gekaderd waarom ik het thema “drugs” heb gekozen, en zeker dat woord
  • daarna heb ik een persoonlijk verhaal verteld dat de aanloop was naar mijn eerste aanraking met ayahuasca, wat dus sommige mensen ook drugs noemen
  • ik vertelde wat het voor mij betekent om andere drugs te nemen
  • toen had ik het over de destructieve gevolgen van sommige middelen die ook onder de benaming ‘drugs’ vallen
  • en tot slot mijn korte en compleet ongefundeerde mening over het al dan niet legaliseren van drugs.

Voila!

Ik weet niet of jullie het systeem van mijn afleveringen al een beetje door hebben: ik maak altijd een nieuwe aflevering op woensdag, en Petra, die vertelt een sprookje op vrijdag. Maar binnen mijn afleveringen zit er momenteel ook een afwisseling: de ene week een “taboe”onderwerp, zoals deze week, en de andere week bespreek ik een serie of iets op TV, zoals tot nu toe het programma De Mol en de serie Tabula Rasa.

Voor mijn volgende aflevering denk ik aan “Dertigers”, dat is een serie op één, maar die kan je ook volledig gratis op de website vrt.nu bekijken (ja, mijn favoriete streaming website). Ik heb zelf enorm veel kritiek op de serie, dus ik ben nog niet zeker of ik dat wel wil bespreken. Daarom een oproep aan mijn trouw publiek: hebben jullie al naar Dertigers gekeken? En wat vinden jullie ervan? En misschien is het voor jullie interessanter om ook eens de mening van anderen te horen… in plaats van altijd mijn stem.

Mail me (sietske@feelinflemish.be)

En dan zien we wel wat er volgende week komt!

Het filmpje van de wetenschapper waarover ik sprak:

https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/wat-zegt-de-wetenschap/2020-2021/wat-zegt-de-wetenschap-d20210422-s2020-2021a10/

Een paar vragen om op te antwoorden:

*Welk beeld komt in je op, als je aan drugs denkt?

*Heb je zelf al ervaring met “geestveranderende” middelen, buiten alcohol?

*Ben je akkoord met wat ik zeg? Waar wel en waar niet? Schrijf een paar zinnen over iets waar je niet akkoord mee bent, en waarom.

– – – – – – – – – – – – – – 

Deze transcriptie van de podcast Rebels Nederlands is een cadeauke voor u. Voor de laatste nieuwe afleveringen vindt ge de transcripties in de werkboeken. Dan kunt ge de podcast ook interactief maken! Wilt ge dat eens proberen? Ga dan hier eens kijken.

Leave a Comment

Your email address will not be published.